Jeżówka Purpurowa

Echinacea angustifolia

Jeżówka purpurowa to narodowa roślina wieloletnia Ameryki Północnej. Z solidnie zbudowanej łodygi wyrastają wrzecionowate liście. Kwiaty jeżówki purpurowej są koloru purpurowego, składające sie od 12 do 20 dużych, promienistych płatkow. Jeżówka purpurowa kwitnie od czerwca do października. W przemyśle zielarskim E.angustifolia jest często zastępowana E.purpurea (gatunek słabszy i tańszy). Jeżówka purpurowa ma omdlewająco-aromatyczny zapach ze słodkim posmakiem, pozostawiającym uczucie cierpnięcia.

Możliwości jeżówki purpurowej działające na uodpornienie systemu odpornościowego zostały bardzo dobrze udokumentowane. Stwierdzono, że jeżówka purpurowa posiada przeciwwirusowe, przeciwgrzybiczne oraz przeciwalergiczne właściwości. Zioło to ma również właściwości przeciwnowotworowe. Jeżówka purpurowa była używana przez Indian Ameryki Północnej na ukąszenia węży oraz gojenie się ran. Stosowali oni jeżówkę purpurową na bóle gardła i oparzenia. Dzisiaj jeżówka purpurowa jest używana jako środek oczyszczający krew. W związku z tym jest skuteczna na problemy skórne (czyraki, ropienie, egzemy, pokrzywki), infekcje (zapalenie migdałków, grypy, przeziębienia), wirusowe choroby (mononukleoza zakaźna, zakażenia drożdżakami), przemęczenia po odbytych infekcjach wirusowych. Wciąż bada się znaczenie jeżówki purpurowej w leczeniu AIDS.

Napar z zioła jeżówki purpurowej działa korzystnie na układ krążenia. Pobudza pocenie się, co pomaga w obniżeniu gorączki. Jednocześnie wzmacnia naszą obronę przed infekcją, która spowodowała pojawienie się gorączki na pierwszym miejscu. Przeciwzapalne właściwości jeżówki purpurowej są wykorzystywane do leczenia zapalenia stawów oraz skazy moczanowej. Dzięki swoim właściwościom wspomagającym system imunologiczny, jeżówka purpurowa powinna być brana w momencie, kiedy czujemy, że chyba bierze nas przeziębienie. Napar z jeżówki purpurowej powinni pić ci wszyscy, którzy miewają nawroty przeziębień w krótkim czasie.

Większość badań naukowych i klinicznych na temat właściwości leczniczych jeżówki purpurowej jest przeprowadzana w Niemczech. Pacjenci otrzymywali zastrzyki ze zproszkowanej E.purpurea. Badano skuteczność jeżówki purpurowej w zastrzykach i jeżówki purpurowej (sproszkowanej) w formie kapsułki. Dowiedziono, że jeżówka purpurowa pobudza tkankę chłonną (limfatyczną) w jamie ustnej, zapoczątkowywując przez to reakcję obronną organizmu. Stwierdzono w toku badań, że jeżówka purpurowa wstrzykiwana pacjentom jest bardziej skuteczna od tej sproszkowanej w kapsułkach. Z wielorodnych właściwości przypisywanych jeżówce purpurowej jedna jest najbardziej ważna. Chodzi tu o uodpornienie systemu imunologicznego. Mówi się, że jest to spowodowane przez trzy różne mechanizmy: pobudzający fagocytozę, zwiekszający aktywność oddechową oraz powodujący zwiększoną ruchliwość leukocytów.

Doustna konsumpcja wodno-alkoholowego wyciągu ze świeżej lub niedawno suszonej całej rośliny wydaje się być szczególnie pożyteczna w zapobieganiu oraz leczeniu przeziębienia i stanów z nim związanych, takich jak ból gardła. Niemieccy naukowcy również polecają to zioło na nawracające infekcje układu oddechowego, jak również na zapalenia układu moczowego. Zewnętrznie, jeżówka purpurowa jest stosowana w leczeniu ciężko gojących się powierzchownych ran. Istotnych skutków ubocznych nie zanotowano z wyjątkiem alergii (uczulenie na rośliny z rodziny stokrotkowatych).

Onego czasu, jeżówka purpurowa była obszernie fałszowana z Parthenium integrifolium L., powszechnie znanym jako szczaw preriowy. Nawet niektóre z ówczesnych prac naukowych myliły jeżówkę purpurową. Potencjalni konsumenci jeżówki purpurowej powinni dołożyć wszystkich starań w celu uzyskania produktu najlepszej jakości. Staranne poznanie producenta pozwoli kupić właściwe zioło.

SUROWCE LECZNICZE

Korzeń, kwiaty.

ZASTOSOWANIE

Narodowa medycyna Ameryki Północnej
Szczep Komanczów używał jeżówki purpurowej jako lekarstwa na ból zębów i gardła. Natomiast Indianie ze szczepu Sioux brali jeżówkę purpurową przeciw wściekliźnie oraz na stany zakaźne.

Zachodnie użycia
Jeżówka purpurowa jest z jednym z ważniejszych środków pobudzających system odpornościowy w Zachodniej medycynie zielarskiej. Jeżówka purpurowa jest używana na wszystkie rodzaje zapaleń oraz jest szczególnie pomocna w leczeniu chronicznych infekcji, takich jak powirusowe zmęczenie organizmu. Jeżówkę purpurową stosuje się również na odmrożenia, przeziębienia, grypy, problemy skórne, problemy z oddychaniem. Jeżówka purpurowa jest również pomocna jako płukanka na zapalenia gardła.

Alergie
Jeżówka purpurowa jest stosowana w leczeniu np. astmy.

Inne zastosowania
Ropień, Opryszczka, Zapalenie gardła, Płonica, Posocznica, Angina, Szok toksyczny.

WYSTĘPOWANIE I UPRAWA

Narodowa roślina centralnych części USA, jeżówka purpurowa, w szczególności E.purpurea, jest obecnie komercyjnie hodowana w Europie i USA. Jeżówka purpurowa rośnie z nasion lub z podziału korzenia. Jeżówka purpurowa najlepiej rośnie w piaszczystej glebie. Kwiaty jeżówki purpurowej są zbierane w czasie pełnego kwitnienia rośliny, natomiast korzenie zbiera się na jesieni z 4 letnich roślin.

BADANIA NAUKOWE

Układ odpornościowy
Skutki jeżówki purpurowej nie są jeszcze w pełni zrozumiane, ale wiadomo jest, że pewna liczba składników pobudza system imunologiczny do walki zarówno z infekcjami bakteryjnymi jak i wirusowymi. Jeżówka purpurowa również posiada ogólny efekt pobudzający organizm do walki z chorobami i dlatego bada się przydatność jeżówki purpurowej w leczeniu HIV i AIDS.

SKŁADNIKI

Jeżówka purpurowa zawiera olejki aromatyczne, glykozydy, amidy, inulinę, poliacetyleny.

DAWKOWANIE

Jako środek pobudzający system odpornościowy, jeżówkę purpurową powinno się brać w czasie początku choroby trzy do czterech razy dziennie. Aby zabezpieczyć się przed przeziębieniem, wiele ludzi bierze tabletki lub kapsułki z jeżówki purpurowej trzy razy dziennie na przestrzeni 6 do 8 tygodni. Po tym czasie jest wskazany "odpoczynek" ponieważ możemy zmniejszyć siłę działania jeżówki purpurowej. Jeżówka purpurowa w płynie jest zwykle brana w dawkach 3-4ml trzy razy dziennie.

SKUTKI UBOCZNE I OSTRZEŻENIA

Jeżówka purpurowa jest ziołem nie toksycznym. Przed braniem jeżówki purpurowej ludzie z takimi chorobami jak: toczeń lub autoimmunizacja, powinni skontaktować sie ze swoim lekarzem. Także ci, którzy cierpią na postępowe choroby, jak gruźlica, skleroza. Ci, którzy mają uczulenie na kwiaty z rodziny stokrotkowatych, powinni brać jeżówkę purpurową z ostrożnością. Nie są znane przeciwwskazania w użyciu jeżówki purpurowej podczas ciąży lub karmienia piersią.

JAK DZIAŁA W ORGANIŹMIE

Badania na temat działania jeżówki purpurowej na układ odpornściowy wciąż są kontynuowane. Jest oczywiste, że polisacharydy odgrywają kluczową rolę w prewenci wirusów w komórkach ciała. W szczególności zioło to pobudza białe komórki w systemie odpornościowym, które zwalczają infekcję oraz utrzymują ciało w zdrowiu. Alkaloidy, inne składniki jeżówki purpurowej, występują w roli antybakterycznej. Jeżówka purpurowa działa również przeciw infekcjom grzybicznym. Jeżówka purpurowa jest również używana jako środek oczyszczający krew, skuteczny na skórę, oczyszczający czyraki i inne dolegliwości skórne.

UŻYCIE

KORZEŃ:

ODWAR - Brać 10ml dawki co 1-2 godziny na ostre stany zapalne.
NALEWKA - Brać 2-5ml dawki co 2-3 godziny na grypę, dreszcze, zapalenia układu moczowego, podczas pierwszych kilku dni występowania ostrych objawów. Na infekcje związane z nerkami jeżówkę purpurową można łączyć z ziołem buchu. Jeżówka purpurowa może być używana w 10ml dawkach na zatrucia pokarmowe lub ukąszenia węża.
PŁUKANKA - Używać odwaru lub rozcieńczonej nalewki z jeżówki purpurowej na zainfekowane rany. Przemywać dotknięte miejsca odwarem dosyć często.
PŁYN DO PŁUKANIA GARDŁA - Użyć 10ml nalewki w szklance ciepłej wody do płukania bolącego gardła.
PROSZEK - Używać pyłu z jeżówki purpurowej na zainfekowaną skóre (na czyraki - zmieszać z prawoślazem lekarskim) lub stosować na wypryski sączące.
KAPSUŁKI - Brać 3 kapsułki po 200mg trzy razy dziennie na początku ostrych infekcji takich jak przeziębienia, grypy, problemy z układem moczowym.

KOMENTARZE

Powrót do góry